Zdrowie

Dieta cukrzycowa dla kobiet w ciąży

Kobieta, będąca w ciąży, która ma rozpoznaną cukrzycę powinna szczególnie zadbać o swoje zdrowie. W szczególności jednak powinna zadbać o zdrowie swojego nienarodzonego maleństwa. Dlatego tak ważna jest dla niej specjalnie ułożona dieta. Dietę taką powinien opracować lekarz diabetolog, ponieważ będzie wiedział ile kalorii taka kobieta może spożyć w ciągu dnia. Będzie to zależne od jej masy ciała, wzrostu oraz tego, czy uprawia sport czy nie. Generalnie stosowana jest zasada, ze na 1 kg masy, która jest odpowiednia dla naszego wzrostu, powinno się dostarczyć 35 kalorii. Po wyliczeniach okazuje się, że kobieta w ciąży, która jest chora na cukrzycę powinna dziennie dostarczyć swojemu organizmowi od 1400 do 2500 kalorii. Kobiety, które niestety mają nadwagę powinny mimo ciąży stosować dietę niskokaloryczną. Pacjentka, która jest ciężarna i chora na cukrzycę, w ciąży nie powinna przytyć więcej niż 8 do 12 kg. Odchylenia od tej normy powoduje współczynnik masy ciała, który określa, że kiedy BMI jest większe od 29 kg/m^2, wówczas kobieta może przytyć od 7 do 8 kg, natomiast jeśli BMI jest mniejsze niż 20 kg/m^2, ciężarna ma możliwość przytycia nawet do 18 kg.

Astma sposób ochrony przed atakiem

Jeśli chorujemy na astmę i nie chcemy, aby ataki pojawiały się często, powinniśmy obserwować swój organizm, przede wszystkim jego reakcję na leki. Robią tak osoby, które bardzo dbają o swoje zdrowie. Dzięki temu lekarz po wywiadzie, jaki przeprowadzi z chorym, będzie mógł ustalić odpowiedni sposób leczenia. Należy poprosić lekarza (albo poszukać w Internecie) o specjalny kwestionariusz, który pomoże choremu w obserwacji jego organizmu – zachowań przed i po zażyciu leków. Jeśli boimy się ataków astmy, możemy je uprzedzić. W każdej aptece można kupić urządzenie, które rejestruje największy przepływ powietrza podczas wydechu. Urządzenie to nazywane jest pikflometrem. Na skali z łatwością odczytuje się wartość w jednostkach PEF (litr powietrza przepływający przez oskrzela w czasie minuty). Jeśli wynik jest wysoki, nie ma się czym martwić, oznacza to bowiem, że leki działają i nie grozi nam atak astmy. Jeśli jest niski, należy koniecznie wybrać się do lekarza, bo świadczy to o złym leczeniu.

Czy chorując na cukrzycę można się odchudzać

Ostatnio można zauważyć, że na całym świecie przybywa nie tylko osób chorych na cukrzycę, ale rónwnież tych otyłych. Można śmiało stwierdzić, że współcześnie w dobie ciągłego biegu za karierą ludzie nie dbają o swoje zdrowie. Okazuje się, że często cukrzyca i otyłość można połączyć, ponieważ cukrzyca typu 2 powoduje znaczny wzrost masy ciała. Dlatego osoby z tą chorobą często słyszą, że muszą pozbyć się kilku zbędnych kilogramów. Nie tylko w cukrzycy typu 2, ale też w cukrzycy typu 1 masa ciała jest bardzo ważna. W cukrzycy typu 1 jeśli mamy małą wagę, wtedy insulina jest lepiej wchłaniana przez organizm i możemy jej przyjmować mniejszą dawkę. Jeśli rzeczywiście chcemy schudnąć, jedynym sposobem jest wprowadzenie zmian żywieniowych na stałe i silna motywacja. Bo tylko Wedy, kiedy będziemy się zdrowo odżywiać mamy szansę stracić zbędne kilogramy. Wiele osób uważa, że zdrowe jedzenie jest niesmaczne, a to wcale nieprawda. Wystarczy w Internecie czy jakiejś gazecie, czy nawet w książce kucharskiej poszukać ciekawych przepisów z wykorzystaniem produktów o niskim współczynniku glikemicznym, a nasza dieta stanie się dla nas przyjemnością, a nie katorgą.

Cukrzyca a zapobieganie ciąży

Kobieta chorująca na cukrzycę musi odpowiednio zaplanować powiększenie rodziny, dlatego antykoncepcja jest tutaj bardzo ważna, nie tylko ze względu na zdrowie samej kobiety, ale również ze względu na zdrowie jej jeszcze nie narodzonego dziecka. Ponieważ tylko wtedy, kiedy mamy dobrze wyrównany cukier we krwi oraz dobry stan zdrowia możemy uniknąć problemów podczas ciąży i potem już po porodzie. Najlepszym wyjściem będzie udanie się do ginekologa, który jest doświadczony w prowadzeniu ciężarnych z cukrzycą. On będzie wiedział najlepiej, jaki rodzaj antykoncepcji dobrać kobiecie chorej na cukrzycę. Podawanie hormonów, jako środka zapobiegającego ciąży nie może być stosowane, kiedy cukrzyca rozstała rozpoznana. Należy zaczekać z tym sposobem antykoncepcji do momentu, kiedy diabetolog ustali odpowiedni sposób leczenia i ustabilizuje cukier. Ten rodzaj antykoncepcji jest również niewskazany, kiedy wystąpiły powikłania pocukrzycowe, (takie jak retinopatia, choroba wieńcowa, czy miażdżyca kończyn dolnych), jak również nadciśnienie tętnicze, czy podwyższony cholesterol.

Gastroskopia – badania straszne czy nie

Gastroskopia to badanie, którego boi się wiele osób. Jest jednak konieczne, kiedy nie znamy przyczyny takich dolegliwości jak m.in.: bóle brzucha, zgaga czy wzdęcia. Dzięki niemu lekarz dokładnie będzie mógł określić, co dzieje się w przewodzie pokarmowym, a dokładnie w jego górnej części. My zaś po ustaleniu przyczyny będziemy mogli zadbać o swoje zdrowie tak jak należy. Chorym, którzy dostają skierowanie na to badanie na samą myśl, że trzeba będzie połknąć rurkę z wziernikiem robi się niedobrze. A tak naprawdę gastroskopia, jeśli dokładnie wykonuje się polecenia lekarza nie jest niczym strasznym. Jeżeli chcesz bezboleśnie przejść przez to badanie, musisz się do niego odpowiednio przygotować. Przede wszystkim musisz być na czczo, nie wolno przed badaniem jeść 6 do 8 godzin, a kolację trzeba zjeść lekkostrawną. Jeżeli zażywasz leki, możesz spokojnie wziąć je normalnie, nawet 1 do 2 godzin przed badaniem. Musisz jednak pamiętać, aby popić ją tylko taką ilością wody niegazowanej, która umożliwi Ci tylko połknięcie tabletki.

Insulina hormonem życia

Insulina to hormon, który wydziela trzustka. Jest potrzebny organizmowi do trawienia węglowodanów, ale też białek i tłuszczów. Podstawowym impulsem dla trzustki do wydzielania insuliny jest zwiększenie się poziomu cukru we krwi zaraz po posiłku. Jeżeli mamy problem z trzustką, wówczas znacznie zagrożone jest nasze zdrowie, a w konsekwencji, jeżeli nie będziemy o siebie dbać, to nawet życie. Żeby sprawdzić poziom insuliny u osoby chorej na cukrzycę oznacza się insulinę w surowicy krwi. Insulina dzięki krwi dociera do każdej komórki w organizmie człowieka, żeby potem połączyć się z nimi dzięki specjalnym receptorom insulinowym. Glukoza przenoszona jest do komórek dzięki białkowym nośnikom glukozy. Insulina nie jest potrzebna komórkom mózgowym, jak również komórkom, które tworzą oczy i nerki do pobierania glukozy. Jest to specjalne zabezpieczenie układu nerwowego, który cały czas potrzebuje odpowiedniej dawki glukozy. To bardzo ważne i nie można o tym zapominać w żadnym wypadku.

Nadczynność tarczycy – objawy, przyczyny

Nadczynność tarczycy spowodowana jest nadmiernym wydzielaniem hormonu prze ten gruczoł. Do najczęstszych objawów tej choroby należą: ciągłe uczucie gorąca, przesadna pobudliwość, duszności i kołatanie serca, drżenie rąk, osłabienie, któremu towarzyszy chudnięcie, brak motywacji do wysiłku fizycznego i intelektualnego, ponadto bezsenność, wytrzeszcz oczu, nieregularne miesiączki, zahamowanie wzrostu oraz powiększenie tarczycy. Jeżeli zauważymy u nas podobne obajwy, to musimy wiedzieć, że nasze zdrowie jest zagrożone i musimy jak najszybciej udać się do lekarza, który stwierdzi, czy mamy problemy z tarczycą czy też nie. Najpierw trzeba udać się lekarza pierwszego kontaktu, który wypisze skierowanie na badania hormonów tarczycy. Jeśli okaże się, że są odchylenia skieruje nas do specjalisty (endokrynolog). Nadczynność tarczycy leczy się adekwatnie do zaleceń lekarza. Ostateczną formą leczenia jest zabieg operacyjny, jednak po jego dokonaniu nie kończy się nasz problem z tarczycą, ponieważ nadczynność może zmienić się w niedoczynność.

Rehabilitacja w walce z rwą kulszową

Rehabilitacja, która ma pomóc osobom z rwą kulszową dopierana jest dla każdego indywidualnie w odniesieniu do stadium choroby. Głównie rehabilitację, połączoną z fizykoterapią, rozpoczyna się po okresie intensywnego bólu, kiedy chory jest w stanie samodzielnie się poruszać. Wówczas można zadbać dzięki rehabilitacji o dalsze zdrowie. Aby efekt był długotrwały, rehabilitację należy stosować jeszcze od 3 do 4 tygodni po całkowitym ustąpieniu bólu. Terapeuta, z którym wykonujemy ćwiczenia pokaże choremu, jakich ruchów nie powinien wykonywać, żeby ból się nie nasilał. Żeby ból ustąpił najlepsze są ćwiczenia rozluźniające i wzmacniające mięśnie przykręgosłupowe. Pomóc też mogą ćwiczenia, w których napina się mięśnie, nie rozciągając ich. Można zastosować także trakcje kręgosłupa lędźwiowego, czyli odsuwanie od siebie powierzchni stawowych, które uciskają na dysk, a co za tym idzie na korzenie nerwowe. Zabiegi takie wykonuje się ręcznie lub za pomocą specjalnych urządzeń. Rehabilitacja jest bardzo ważna, bowiem dzięki niej człowiek może się normalnie poruszać.